Email Routing

Email Routing به دامنه شما آدرس ایمیل واقعی می‌دهد، بدون اینکه لازم باشد mailbox اجاره کنید. info@example.ir را بسازید، آن را به یک inbox که همین حالا استفاده می‌کنید وصل کنید — Gmail، Outlook، mailbox شرکت‌تان — و nsin هر چیزی که به آن آدرس ارسال شود را مستقیم به همان inbox می‌رساند.

nsin رکوردهای DNS را publish می‌کند، ایمیل را دریافت می‌کند، و آن را تحویل می‌دهد. آن را زیر Email در sidebar دامنه‌تان پیدا کنید.

چیست، و چه چیزی نیست

Email Routing یک forwarder است، نه یک mailbox.

• هیچ چیز ذخیره نمی‌شود. یک پیام فقط برای چند ثانیه‌ای که طول می‌کشد تحویل داده شود روی nsin وجود دارد — نه inbox، نه آرشیو، نه تحویل دوباره.
• پاسخ‌ها از mailbox خودتان می‌آیند. به پیامی که در Gmail شما نشسته پاسخ بدهید، و از آدرس Gmail شما ارسال می‌شود، نه info@.
• می‌توانید از داخل پنل به عنوان آن آدرس پیام بفرستید. تب Send یک پیام متنی ساده از info@example.ir به هر کسی می‌فرستد — بخش ارسال را ببینید. ولی سرور SMTP برای وصل کردن به Gmail یا Outlook وجود ندارد: برای پاسخ دادن از mailbox خودتان به عنوان info@، Send mail as در Gmail (یا معادل آن در Outlook) را با یک سرور SMTP از هاست‌تان، اکانت Workspace، یا یک provider تراکنشی تنظیم کنید.
• آدرس‌ها روی خود دامنه هستند. info@example.ir کار می‌کند؛ info@mail.example.ir (یک subdomain) هنوز کار نمی‌کند.

پیش‌نیازها

• Managed DNS. Email Routing رکوردهای MX، SPF و DKIM را در zone شما می‌نویسد، پس دامنه باید در حالت Managed DNS باشد. دامنه‌های روی nameserver خارجی هنوز نمی‌توانند از آن استفاده کنند.
• هر plan آن را دارد، حتی Free. پلن‌ها فقط در تعداد آدرس‌هایی که یک دامنه می‌تواند داشته باشد و تعداد پیام‌هایی که در روز می‌تواند forward کند فرق دارند — عددهای شما و مصرف‌تان در صفحه Email است. ببینید Plans.
• ارسال به plan بستگی دارد. اینکه یک دامنه می‌تواند پیام بفرستد یا نه، و چند پیام در روز، به plan آن بستگی دارد — تب Send هر دو را نشان می‌دهد.
• اگر Turn on email نشان داده نمی‌شود، سرورهای mail انسین برای لحظه‌ای در دسترس نیستند. کمی بعد دوباره امتحان کنید.

روشن کردن آن

1. دامنه‌تان را باز کنید، بروید به Email.
2. آدرسی که می‌خواهید (info) و mailbox‌ای که باید ایمیل‌هایش را بگیرد (you@gmail.com) را بنویسید.
3. Turn on email را بزنید. nsin رکوردهای زیر را می‌نویسد، قفل‌شان می‌کند، و شروع به پذیرفتن mail می‌کند. لازم نیست چیزی را کپی کنید؛ اگر خواستید ببینید، Show the DNS records we add همان‌جاست.
4. لینکی که nsin به آن mailbox می‌فرستد را باز کنید، ظرف ۲۴ ساعت. بعد از همین کلیک mail به آنجا forward می‌شود. هر کسی که به mailbox دسترسی دارد می‌تواند رویش کلیک کند، پس یک همکار می‌تواند آدرس خودش را بدون اکانت nsin تأیید کند. ایمیل نیامد؟ از Send again بالای صفحه استفاده کنید (بعد از ۶۰ ثانیه) و spam را چک کنید.

اگر mailbox همان ایمیل اکانت nsin خودتان باشد و آن ایمیل قبلاً تأیید شده باشد، لینکی برای کلیک نیست — mail همان لحظه جریان پیدا می‌کند.

برای آدرس‌های بعدی، New address را بزنید و یا یک mailbox از لیست انتخاب کنید یا همان‌جا یک mailbox تازه بنویسید.

معمولاً mail در چند دقیقه جریان پیدا می‌کند — اگر نکرد، بخش DNS یک لحظه طول می‌کشد را ببینید.

رکوردهایی که nsin اضافه می‌کند

MX به سرورهای mail می‌گوید mail دامنه شما را به nsin تحویل بدهند. SPF می‌گوید nsin می‌تواند از طرف شما ارسال کند. DKIM نیمهٔ عمومی یک کلید signing منحصربه‌فرد برای دامنه شما را publish می‌کند، تا مقصدتان بتواند تأیید کند پیام واقعاً از طرف شما آمده.

پنل همیشه رکوردهای دقیق دامنه شما را نشان می‌دهد (قبل از روشن کردن: Show the DNS records we add، بعد از آن: DNS details).

رکوردهای mail فعلی‌تان

Email Routing تنظیمات mail فعلی شما را جایگزین می‌کند. اگر دامنه‌تان از قبل رکورد MX دارد (Workspace، Microsoft 365، هاست‌تان، یک سرور قدیمی)، mail نمی‌تواند به دو جا برود — nsin آن‌ها را بی‌سروصدا overwrite نمی‌کند:

• قبل از enable کردن، پنل رکوردهای MX‌ای که حذف خواهد کرد را لیست می‌کند؛ باید یک چک‌باکس را تیک بزنید تا تأیید کنید.
• رکوردهای حذف‌شده به صورت snapshot نگه داشته می‌شوند. بعداً Email Routing را disable کنید و restore my previous MX records را انتخاب کنید تا دقیقاً برگردند.

یک رکورد SPF موجود merge می‌شود، هرگز duplicate نمی‌شود. این:

v=spf1 include:_spf.google.com ~all

تبدیل می‌شود به:

v=spf1 include:_spf.google.com include:_spf.nsinmail.ir ~all

یک دامنه دقیقاً می‌تواند یک رکورد SPF داشته باشد — دو تا یک خطای دائمی است که همه mail خروجی را می‌شکند. اگر zone شما از قبل بیش از یکی دارد، enable کردن متوقف می‌شود و از شما می‌خواهد اول آن‌ها را merge کنید.

رکوردهای قفل‌شده

وقتی روشن است، آن رکوردها قفل‌اند — دیده می‌شوند، اما قابل ویرایش یا حذف نیستند، تا یک ویرایش اشتباهی بی‌سروصدا mail شما را نکشد.

Unlock کنید‌شان وقتی mail‌تان را جای دیگری می‌برید: routing تا وقتی رکوردها هنوز به nsin اشاره می‌کنند کار می‌کند، پس می‌توانید با سرعت خودتان cutover کنید. اگر نظرتان عوض شد دوباره قفل کنید، یا از Disable استفاده کنید تا درست خارج شوید — رکوردها را حذف می‌کند و می‌تواند قدیمی‌ها را برگرداند.

ارسال

تب Send یک پیام متنی ساده از یکی از آدرس‌های دامنه‌تان به هر کسی می‌فرستد.

1. آدرس From را انتخاب کنید — باید آدرسی باشد که روی دامنه ساخته شده و روشن است — و اگر خواستید، نامی که کنارش نشان داده می‌شود.
2. گیرنده‌ها، موضوع و متن پیام را بنویسید.
3. Send را بزنید. پیام در صف می‌رود و چند ثانیه بعد ارسال می‌شود.

لیست Sent زیر آن برای هر گیرنده یک خط دارد: اول Queued، بعد Sent، یا Failed همراه با جواب خودِ سرور گیرنده. مشکل موقت چند بار خودکار دوباره امتحان می‌شود (Trying again).

خوب است بدانید:

• پاسخ‌ها به همان آدرس برمی‌گردند، پس مثل هر mail دیگری به mailbox شما forward می‌شوند.
• پیام با کلید DKIM دامنه‌تان امضا می‌شود و SPF و DMARC دامنه‌تان را pass می‌کند — رکوردهایی که Email Routing گذاشته همین را پوشش می‌دهند.
• فقط متن ساده — بدون HTML، بدون پیوست.
• plan شما سقف روزانه دارد، که برای هر گیرنده یک بار شمرده می‌شود، و هر پیام می‌تواند به چند گیرنده برود. هر دو عدد در همان تب هست.
• اگر سرورهای گیرنده تعداد زیادی از پیام‌های یک روز را رد کنند، ارسال از آن دامنه تا روز بعد متوقف می‌شود. این از اعتبار دامنه شما، و بقیه، محافظت می‌کند.
• nsin گیرنده، موضوع و نتیجه را ۳۰ روز نگه می‌دارد. متن پیام نگه داشته نمی‌شود.

این برای نامه‌نگاری آدم به آدم است — جواب یک مشتری، یک پیش‌فاکتور، یک پیگیری. سرویس ارسال انبوه یا خبرنامه نیست.

آدرس‌های سفارشی

هر آدرس یک action دارد:

• Forward to — دقیقاً یک destination (فعلاً fan-out به چند نفر نیست).
• Drop — بپذیر و بی‌صدا دور بریز. برای آدرسی که یک فرم قدیمی هنوز استفاده می‌کند مفید است: فرستنده "delivered" می‌بیند، شما هیچی نمی‌بینید.

جزئیات:

• حروف بزرگ و کوچک فرقی نمی‌کند — Info@ و info@ یک آدرس هستند.
• نقطه یک کاراکتر واقعی است — first.last@ با firstlast@ فرق دارد (Gmail نقطه‌ها را نادیده می‌گیرد؛ دامنه شما نه).
• حروف، رقم‌ها، علائم نگارشی رایج، تا ۶۴ کاراکتر قبل از @. کاراکترهای فارسی/عربی آنجا پشتیبانی نمی‌شوند.
• آدرس تأییدنشده کار نمی‌کند — تا وقتی destination تأییدش نکند به صورت waiting for verification نشان داده می‌شود.
• mail به آدرسی که هرگز نساخته‌اید با "user unknown" رد می‌شود، مثل یک mailbox واقعی که وجود ندارد. برای اینکه چیزی رد نشود catch-all را روشن کنید.

Catch-all

catch-all mail برای آدرس‌هایی که نساخته‌اید را مدیریت می‌کند — hello@، billing@، یک تایپو از اسم‌تان. آن را روشن کنید و یک action به آن بدهید: forward کردن همه چیز، یا drop کردن همه چیز.

ترتیب تطبیق، اولی برنده است:

1. یک آدرس دقیق که ساخته‌اید.
2. قانون subaddress، اگر روشن باشد.
3. catch-all.

Forward کردن راحت است اما پر سروصدا — حملات spam dictionary وارد inbox شما می‌شوند. Drop کردن ساکت است، اما مشتری‌ای که sales@ را اشتباه sale@ تایپ می‌کند هرگز نمی‌فهمد چرا چیزی اتفاق نیفتاد.

Subaddressing (ترفند +)

پیش‌فرض خاموش است، به ازای هر دامنه. وقتی روشن است، info+newsletter@example.ir به info@ تحویل داده می‌شود: nsin در اولین + برش می‌زند و آنچه جلویش است را تطبیق می‌دهد. این‌طور می‌توانید به هر سرویسی که ثبت‌نام می‌کنید یک آدرس متفاوت بدهید، و بعداً ببینید کدام‌شان آدرس شما را فروخته.

آدرسی که واقعاً یک + در خودش دارد بر تطبیق برش‌خورده برنده می‌شود: info+shop@ با destination خودش به همان جا می‌رود، در حالی که info+anything-else@ همچنان روی info@ می‌نشیند.

Destinations

یک destination به اکانت شما تعلق دارد، نه یک دامنه. یک بار me@gmail.com را تأیید کنید و آدرس‌های روی هر دامنه را به آن اشاره بدهید — هرگز لازم نیست دوباره تأییدش کنید.

• لیست در صفحه یک دامنه متعلق به owner دامنه است. به عنوان Editor روی دامنه کس دیگری، از destinations آن‌ها انتخاب می‌کنید. ببینید Sharing a Domain.
• Resend ۶۰ ثانیه بعد از آخرین ارسال دوباره کار می‌کند؛ یک لینک تأیید بعد از ۲۴ ساعت منقضی می‌شود.
• حذف یک destination بلافاصله هر آدرسی که به آن اشاره می‌کند را disable می‌کند، روی هر دامنه‌ای — پنل اول تعدادش را نشان می‌دهد. آدرس‌ها نگه داشته می‌شوند؛ آن‌ها را به destination دیگری اشاره بدهید تا دوباره زنده شوند.
• یک destination نمی‌تواند آدرسی روی دامنه‌ای باشد که خودش از طریق nsin route می‌شود — آن یک loop است، و رد می‌شود.

Activity log

تب Activity هر پیامی که nsin مدیریت کرده را نشان می‌دهد: کِی رسیده، از طرف کی، کدام آدرس، subject، و چه اتفاقی افتاده. یک خلاصه بالا ۳۰ دقیقه تا ۳۰ روز گذشته را پوشش می‌دهد.

یک ردیف را باز کنید تا چک‌هایی که nsin روی فرستنده اجرا کرده را ببینید (SPF، DKIM، DMARC، ARC)، آدرس و نام سرور فرستنده، رمزنگاری در هر جهت، اندازه پیام، و پاسخ دقیق از سرور destination‌تان — همانی که باید بخوانید وقتی پیامی می‌گوید rejected یا deferred.

چرا یک پیام ممکن است نرسد

Forward کردن سخت‌گیرتر از یک mailbox معمولی است، چون هر چیزی که nsin تحویل می‌دهد با نام خودش خارج می‌شود. mail برگردانده می‌شود وقتی:

• فرستنده چیزی ثابت نکرد — نه SPF pass نه امضای DKIM معتبر. تقریباً همیشه یک contact form یا اسکریپت روی هاستینگ ارزان است که درست تنظیم نشده؛ راه‌حل سمت فرستنده است.
• دامنه فرستنده می‌گوید "reject" — یک سیاست DMARC با p=reject که پیام آن را رد می‌کند، معمولاً به‌خاطر امضایی که با forward کردن می‌شکند. nsin به آن سیاست احترام می‌گذارد به‌جای اینکه mail‌ای که صاحبش آن را رد کرده forward کند.
• destination شما آن را رد کرد — mailbox پر، فیلتر spam. nsin پاسخ دقیق‌شان را به فرستنده relay می‌کند.
• حد forward روزانه به آن رسید — یک خطای موقت؛ mail نزدیک سقف‌تان معمولاً بعد از reset شدن می‌رسد.
• پیام خیلی بزرگ بود — بیش از ۲۵ MiB، شامل ضمیمه‌ها.

هر مورد در activity log با دلیلش نشان داده می‌شود.

محدودیت‌ها

یک گیرنده در هر لحظه. پیامی به هر دو info@ و sales@ نسخه اول را فوراً تحویل می‌دهد؛ سرور فرستنده دومی را چند دقیقه بعد دوباره امتحان می‌کند. هر دو می‌رسند.

nsin هرگز پیام bounce تولید نمی‌کند. آدرس‌های ناشناخته وقتی سرور فرستنده هنوز متصل است رد می‌شوند، پس فرستنده همیشه از provider خودش می‌شنود — هرگز یک پیام غافلگیرکننده از یک دامنه ناشناخته.

کاری که nsin برای قابل تحویل نگه داشتن mail شما می‌کند

mail forward‌شده سخت‌ترین نوع برای تحویل است: Gmail پیامی از کسی دیگر می‌بیند، که از سروری غیر از سرور خودش می‌رسد. چهار چیز آن را در inbox نگه می‌دارد:

• بازنویسی envelope (SRS) — آدرس بازگشت پنهان با آدرس nsin عوض می‌شود، تا چک‌ها به سروری که واقعاً پیام را فرستاده اشاره کنند. خط From: دست‌نخورده می‌ماند، پس پاسخ دادن همچنان به فرستنده می‌رسد.
• یک مهر (ARC) — forward کردن چک SPF اصلی فرستنده را می‌شکند. مهر ARC بیانیه امضاشده nsin است از آنچه رسیده و آنچه پاس شده، تا مقصد شما بتواند حقیقت را بازسازی کند.
• امضای دوبل DKIM — یک بار به عنوان nsin، یک بار با کلید دامنه خودتان، تا mail forward‌شده اعتبار خود شما را حمل کند، نه یک اعتبار مشترک.
• رمزنگاری TLS در هر دو جهت هر وقت سرور دیگر آن را ارائه بدهد.

خود پیام هرگز تغییر نمی‌کند — nsin header روی آن اضافه می‌کند؛ subject، body، ضمیمه‌ها و ساختار دقیقاً همان‌طور که ارسال شده می‌مانند.

عیب‌یابی

چیزی نمی‌رسد

1. روی صفحه Email "Check DNS" را بزنید — رکوردهای شما را به صورت عمومی چک می‌کند و دقیقاً نشان می‌دهد کدام‌یک گم شده یا اشتباه است.
2. به DNS یک لحظه فرصت بدهید. سرورها بعد از یک تغییر مدتی رکوردهای MX قدیمی را cache می‌کنند؛ این خودبه‌خود حل می‌شود.
3. چک کنید آدرس روشن است و destination‌اش تأیید شده.
4. تب Activity را نگاه کنید. یک ردیف یعنی پیام به nsin رسیده. بدون ردیف یعنی فرستنده هرگز به nsin نرسیده — DNS، یا provider‌شان را چک کنید.

پیام تست‌تان ناپدید شد

پیام تست را از آدرسی غیر از destination بفرستید. تست کردن از همان اکانت Gmail‌ای که به آن forward می‌کنید باعث می‌شود Gmail پیام خودش که برگشته را پنهان کند — forward کار کرده، فقط شما نمی‌بینیدش. رایج‌ترین هشدار کاذب.

می‌رسد، اما در spam

یک بار not spam را بزنید، و برای آن آدرس یک filter mailbox اضافه کنید. تنظیمات جدید کمی زمان می‌برند تا نزد provider‌های بزرگ جا بیفتند.

خاموش کردن آن

Disable در صفحه Email آن رکوردها را حذف می‌کند و پذیرفتن mail را متوقف می‌کند. از شما پرسیده می‌شود آیا می‌خواهید restore your previous MX records — اگر به provider قدیمی‌تان برمی‌گردید بله بگویید.

آدرس‌ها و destination‌های شما نگه داشته می‌شوند، پس enable کردن دوباره بعداً از صفر شروع نیست.